توسط دانشجوی دکتری واحد علوم و تحقیقات صورت گرفت:

۲۸ آبان ۱۳۹۳ | ۱۴:۱۱ کد خبر : ۳۹۱۷ اخبار
تعداد بازدید:۵۳
کاهش آلاینده های ناشی از موتور های دیزلی
توسط دانشجوی دکتری واحد علوم و تحقیقات صورت گرفت:

کاهش آلاینده های ناشی از موتور های دیزلی

دانشجوی دکتری واحد علوم و تحقیقات با بهره گیری از فناوری نانو موفق به ساخت نانوکاتالیستی شد که توزیع پذیری و پایداری بسیار بالایی در سوخت موتورهای دیزلی دارد.

به گزارش روابط عمومی واحد علوم و تحقیقات مهرداد میرزاجان زاده دانشجوی دکتری مهندسی شیمی واحد علوم و تحقیقات در رابطه با این رساله دکتری خود گفت : این محصول سبب کاهش همزمان تمامی آلاینده ها، کاهش مصرف سوخت و افزایش توان وگشتاور موتور می شود. همچنین به دلیل همگن شدن در سوخت، آسیبی به سیستم های سوخت رسانی خودرو وارد نمی کند.

به گفته این دانشجوی خلاق واحد علوم و تحقیقات ، در میان سوخت های جایگزین پیشنهادی، سوخت های زیستی به ویژه بیواتانول به جای بنزین و بیودیزل به جای گازوئیل، مورد توجه بسیاری قرار گرفته است.
وی ادامه داد: هدف از انجام این تحقیق، سنتز نانوکاتالیستی همگن در سوخت دیزل برای کاهش آلاینده ها بوده است.افزایش پارامترهای عملکرد از جمله توان، گشتاور و کاهش مصرف ویژه ی سوخت ترمزی برای سوخت های مخلوط گازوئیل- بیودیزل در یک موتور دیزلی از دیگر اهداف دنبال شده در این کار است.
دکتر میرزاجان زاده در خصوص لزوم انجام این تحقیق افزود: «استفاده از حداکثر 20 درصد بیودیزل به جای قسمتی از گازوئیل در سوخت مصرفی موتور دیزلی، بدون نیاز به تغییر در طراحی موتور، باعث کاهش چشمگیر میزان آلاینده های حاصل از احتراق می شود.

دکتر میرزاجان زاده خاطرنشان کرد : به دلیل بالاتر بودن اکسیدهای نیتروژن حاصل از احتراق بیودیزل (به عنوان یک آلاینده ی سرطان زا) در مقایسه با گازوئیل، و همچنین پایین تر بودن توان و گشتاور تولید شده توسط آن، محدودیت هایی در زمینه ی استفاده از بیودیزل وجود دارد.

وی اضافه کرد: افزودن نانو کاتالیست سنتز شده در این تحقیق به مخلوط های سوخت گازوئیل-بیودیزل، نه فقط این مشکل را برطرف می کند ، بلکه باعث بهبود این پارامترها در مقایسه با سوخت گازوئیل می شود.
وی با بیان این مطلب که استفاده از این محصول باعث کاهش آلایندگی هوای شهرها خواهد شد، گفت:
بیشتر نانو کاتالیست هایی که در حال حاضر به عنوان افزودنی به سوخت ها اضافه می شوند به صورت امولسیون هستند. معمولاً این امولسیون ها از چند ماده شیمیایی دیگر مانند آب یا سورفکتانت ها تشکیل شده است.

دکتر میرزاجان زاده ادامه داد: مشکل عمده این امولسیون ها، عدم پایداری طولانی مدت در سوخت است. همچنین به دلیل استفاده از سورفکتانت ها در ترکیب امولسیون، مشکلاتی را برای موتورهای احتراق داخلی به وجود می آورند. برخلاف امولسیون ها، ذرات کاتالیست های همگن در مرحله ی تزریق رسوب نکرده و اختلالی در عملکرد موتور ایجاد نمی کنند.

این محقق معتقد است که با توجه به هزینه های مواد اولیه و لحاظ نمودن هزینه های تولید، تولید صنعتی و انبوه این محصول امکان پذیر است. از طرفی با توجه به برآوردهای اقتصادی انجام شده و همچنین در نظر گرفتن کاهش هزینه های عمومی ناشی از آلودگی هوا و هزینه های درمان و سلامت شهروندان، تجاری سازی این طرح از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه خواهد بود.

تحقیقات صورت گرفته حاصل همکاری مهرداد میرزاجان زاده، دانشجوی دکترای مهندسی شیمی واحد علوم و تحقیقات ، دکتر مهدی ارجمندعضو هیأت علمی واحد تهران جنوب ، دکتر میثم طباطبایی سرپرست تیم تحقیقاتی سوخت های زیستی ، دکتر برات قبادیان رئیس مرکز تحقیقات بیوانرژی دانشگاه تربیت مدرس ، دکتر علیمراد رشیدی رئیس مرکز تحقیقات نانو تکنولوژی پژوهشگاه صنعت نفت و سایر همکاران بوده که نتایج آن در مجله Fuel منتشر شده است.